நெடியாகும் மதியக் காடு

இதுபடாமல் துண்டித்த அமைவு
உச்சியில் இருந்து வழியும் காலம்
இருந்த கடைசி இலையும் நுனி
நொருங்கி நெடியாகும் மதியக் காடு

எங்கும்

உப்பு பூ பூத்து நிறைந்த மரம்
மறந்து புத்தகம் தங்கிய பறவைக்கு 
சொல்லிடையிலோ வரியிடையிலோ
தேங்கிய பொருள் போன்ற நினைவு
எங்கேனும் சிலிர்விட வேண்டும்

இங்கும்

முடக்கிய அவ்வளவும் மொழி
புடுங்கலால் சரிசெய்ய இயலாததால்
நகருகிறது நிலம் தட்டித்தட்டி உருவம்
உறைந்த சொல்லுள் சொட்டலாகவே.

வினோத வணக்கம்

19